Welkom op mijn website
Na een aantal reisverslagen over Indonesië te hebben geschreven voor diverse sites ontstond de gedachte om een eigen site te starten waarop ik deze avontuurlijke ervaringen kwijt kon. Een weblog leek een oplossing te zijn vanwege de eenvoudige bediening daar ondergetekende net zo vertrouwd is met digitale techniek als een zwanenmossel met schaken. Maar na een jaar dangdude.nl begon ik toch de beperkingen ervan in te zien: zo stonden de verhalen in de verkeerde volgorde bij het uploaden en kreeg ik nogal klachten van bezoekers via een forum dat een commentaartje achterlaten simpelweg niet lukte. Er moest een nieuwe site komen die er aantrekkelijker uit zou zien en waar bovendien de bezoeker zijn zegje, commentaartje of verhaaltje kwijt kon met eventueel foto’s erbij. Het werd een zoektocht naar iemand die mij bij de opbouw van deze site kon helpen, en via veel omzwervingen kwam ik uiteindelijk bij Monique van MomsDesign terecht die de site heeft vormgegeven zoals deze er nu uitziet en waar ik erg mee in mijn schik ben.
Van al mijn trips door de verschillende delen van Indonesië heb ik dagboeken bijgehouden en een groot deel daarvan heb ik bewerkt en getracht leesbaar voor anderen te maken. De onderwerpen in mijn verslagen variëren van bizarre bustochtjes, waarbij de passagiers in het veel te kleine voertuig opeen gevouwen als sardientjes de rit uitzitten met loeiharde dreunende dangdutmuziek als achtergrond uit de veel te grote speakers, tot urenlange relaxte strandwandelingen waarbij van de exotische natuur met volle teugen genoten wordt. De archipel is groot en bestaat uit meer dan 13.000 eilanden. Tot nu toe heb ik er een stuk of twintig bezocht waarvan sommige meerdere malen. In de ‘randgebieden’, de plaatsen waar de tijd heeft stilgestaan, en welke (nog) niet of nauwelijks in de moderne tijd waren beland, bespeurde ik soms de ‘echte Indonesiër’ die me met ‘hey miestèr, make poto!’ toeriep of waar ik onaangetast natuurschoon aantrof omdat de bewoners aldaar nauwelijks het geld ervoor hadden om rommel achter te laten. In de grote steden op de grote eilanden werd ik overdonderd door de chaos, vervuiling, de tegenstelling tussen armoede en rijkdom, de allesverlammende hitte en alles wat er niet klopte. Natuurlijk kenden die ook hun charme in de vorm van vriendelijke bewoners, shopping malls, restaurants, luxe hotels en alles wat met geld te verkrijgen valt. Het is dus haat - liefde tussen mij en het eilandenrijk, maar de herinneringen aan de mooie of bijzondere momenten voeren mij toch steeds weer naar het Verre Oosten en zolang er nog onbekende eilanden op me liggen te wachten is er altijd weer een reden om er naar terug te gaan.
Ten slotte zou ik mijn reispartner en goede vriend Paul van Eijk hier willen bedanken die enorm veel tijd heeft uitgetrokken om de verhalen op taalfouten en onzin te controleren.